Σε μια εποχη που οι ανθρωποι σ'αυτη τη χωρα ζουν σε μια εικονικη πραγματικοτητα ,αποπροσανατολισμενοι απο τα ΜΜΕ, μαστουρωμενοι απο τους διαφημιστες, βρηκα και'γω χωρο για να σας λεω τα δικαμου. θα γραφω ο,τι μου ερχεται, ο,τι μου κατεβαινει.
καλως σας βρηκα!

εν ψυχρω

ημουν στην αθηνα για δουλειες. σαββατο βραδυ 6 δεκεμβρη τα πιναμε στην ηλιουπολη με το φιλο μου τον μιχαλη και ενα παιδικο του φιλο, αστυνομικο. ειπαμε διαφορα, γεμισε η κεφαλα μου απο το βρωμοκρασο, καληνυχτησα τα παιδια, και μπηκα στο αυτοκινητο μου για να φυγω. ανοιξα το ραδιοφωνο, και ακουσα τα νεα. ενας μπατσος λεει σκοτωσε εναν πιτσιρικα στα εξαρχεια. εφαγα φλασια. το 1985 ημουν 18 και τρελλαμενος και ειχα κατεβει στο δρομο για εναν αλλο πιτσιρικα, δολοφονημενο με τον ιδιο τροπο, τον μιχαλη καλτεζα. πολλα θυμαμαι απο τοτε, μα πιο πολυ θυμαμαι τους "αγανακτισμενους πολιτες", δηλαδη επενιτες, χρυσαυγιτες, αλλα και πασοκους!
τοτε ημουν 18 και τρελλαμενος, τωρα 42 και σοβαρος( τρομαρα μου). ο τρελλαμενος μου'λεγε κατεβα στο δρομο, ο σοβαρος μου'λεγε κατσε καλα, εχεις γυναικα, σπιτι, δουλειες, και δανεια να ξεχρεωσεις. ακουσα τον σοβαρο, και πηγα για υπνο. την αλλη μερα, κυριακη 7 δεκεμβρη, ειπα στον σοβαρο 42αρη εαυτο μου, οτι θα κατεβω για καφε στο μοναστηρακι, του την εφερα ομως. αντι για καφε πηγα να χαζεψω τα σπασμενα στην ερμου. παραξενη ατμοσφαιρα. μπατσοι, πυροσβεστες, μαγαζατορες, τζαμαδες, περαστικοι ολοι σαστισμενοι, σε στυλ "τι εγινε ρε παιδια. μια παρα, εφτασα στο μουσειο. λιγος κοσμος στην αρχη, αλλα σιγα σιγα μαζευτηκαμε 4-5000. οι "μπλοκαρχες" σαν ανθρωποβοσκοι με τις ντουντουκες μαζευαν τα κοπαδια τους πισω απο τα πανω τους. διναν και οδηγιες "να παμε συντεταγμενα, μη σπαμε τις αλυσιδες,κτλ" την ειπα σε εναν απ'αυτους, μου δωσε ενα φειγ βολαν της "εργατικης αλληλεγγυης". με ειπε και "συντροφο", μη με λες συντροφο του ειπα. δεν ειμαστε συντροφοι. παει καλα. η ατμοσφαιρα φαινοταν ηρεμη. πιο κατω προς το πολυτεχνειο ηταν τα "αγρια παιδια". αν πλησιαζες προς τα'κει σε πνιγαν τα δακρυγονα της προηγουμενης νυχτας. πραγματικα δεν ξερω ποσα ειχαν ριξει, η ατμοσφαιρα δεν ειχε καθαρισει. στο πληθος κυριαρχουσε ενα πνευμα οργισμενο αλλα και ηπιο ταυτοχρονα. δεν πηγαιναμε (η συντριπτικη πλειοψηφια) για να τα σπασουμε, αλλα ολοι ψυλλιαζομασταν τι θα γινει. ηωρα περνουσε και μες το πληθος εβλεπες παρεες πιτσιρικαδων με σακιδια στις πλατες. ολοι καταλαβαιναν τις προθεσεις τους. κανεις ομως δεν τους την ελεγε. γυρω στις 2 και μιση ξεκιναμε για την ΓΑΔΑ. βλεπω εναν πιτσιρικα να προβαρει στο προσωπο του ενα μπλουζακι της οριτζιναλ. "αεκαρα, του λεω, δεν το χρειαζεσαι αυτο, δεν βλεπεις, ειμαστε κυριλε δε μας την πεφτει κανεις." τωρα ειμαστε κυριλε, αλλα αργοτερα, να'σαι σιγουρος οτι δεν θα ειμαστε", μου απαντησε, και συμπληρωσε "το ξερω οτι δεν συμφωνεις, αλλα ο καθενας μας ειναι ελευθερος να επιλεξει τον τροπο αντιδρασης του". ανεβαιναμε την αλεξανδρας, μπηκα και'γω σε ενα μπλοκ, πισω απο ενα πανω που εγραφε "καταληψη νομικης". πολυ γουσταρα, φωναζαμε "μπατσοι-γουρουνια-δολοφονοι", αλλα μπατσοι πουθενα. ξαφνικα καποιοι αρχισαν να τα σπανε, και ενα λεπτο μετα να'σου και τα ΜΑΤ στο πεζοδρομιο κοντα στα παναθηναια. και τοτε εγινε της πουτανας ντου στα ΜΑΤ, με πετρες και μολοτωφ, δακρυγονα, βομβες κροτου-λαμψης, κυνηγητα, ομαδες(πολλες) νεαρων με καλυμενα τα προσωπα να σπανε και να πυρπολουν τραπεζες μαγαζια, κοσμος να αποδοκιμαζει, κοσμος να επιδοκιμαζει. βγηκα απο το μπλοκ. πλησιαζα τους μπατσους και τους εκραζα, για την ξεφτιλα τους, παιδια της εργατικης ταξης( οι περισσοτεροι), αντι να αγωνιστουν δουλευοντας, προτιμησαν την σιγουρια των τρεις κι εξηντα, και χτυπουν οποιον τους ΔΙΑΤΑΞΟΥΝ. πετρα δεν επιασα( τα βλεπω λιγο αφ'υψηλου ολα αυτα). εφαγα πολυ δακρυγονο, αλλα δεν καλυψα το προσωπο μου( ο παλιος ξερει, ελεγχεις την αναπνοη- δεν αγγιζεις τα ματια) ηθελα να βλεπουν τη φατσα μου οταν τους μπινελικιαζα. η πορεια σταματησε. οι μπλοκαρχες-ανθρωποβοσκοι δωσαν εντολη, και η πορεια συντεταγμενα εκανε αναστροφη, για τη βουλη. σπαστηκα. ηθελα να φτασουμε στη ΓΑΔΑ. και εκει , ελεγα στον εαυτο μου, θα επιανα και'γω για πρωτη φορα πετρα. ηθελα να φτασουμε, και εκει να γινει χαμος. υπηρχε λογος, σοβαρος. τιποτε δεν εγινε. αρχισα και'γω να κατηφοριζω. μου'φταιγαν ολοι. οι μπλοκαρχες επειδη ανεκρουσαν πρυμναν, οι μπαχαλακηδες που βιαστηκαν να τα σπασουνε( δεν κρατιοντουσταν οι μαλακες μεχρι να φτασουμε στη ΓΑΔΑ, στημενοι ηταν?) εβλεπα τον κοσμο στα πεζοδρομια αναστατο, κατι μαγαζακια να καιγονται( ειχε κι ο πατερας μου καποτε ενα μαγαζακι), κατι αυτοκινητα να καιγονται (εχω και'γω ενα τετοιο γαμημενο, που μου βγηκε ο κωλος να τ'αποκτησω). εβλεπα την πορεια ψοφια, να πηγαινει στην βουλη. ενας μαλακας με μια ντουντουκα να φωναζει συλλαβιστα τα ιδια και τα ιδια συνθηματα, χωρις κανεις γυρω να εχει διαθεση να τα επαναλαβει, αλλα αυτος ,εκει να φωναζει μονος του τα ιδια και τα ιδια, συλλαβιστα. ηθελα να τον βρισω! ψοφια και ανευρη η πορεια εφτασε στο συνταγμα. ενα μπλοκ, δε θυμαμαι ποιο, στηθηκε απεναντι απο τα ΜΑΤ μπροστα στα ανθοπωλεια. και εγω μαζι τους. η υπολοιπη πορεια εστριβε στην πανεπιστημιου, για να διαλυθουν υσηχως. τοτε σκασανε οι μπαχαλοι και εγινε ο αναμενομενος πανικος. εμεινα κανα τεταρτο εριξα τα μπινελικια μου, εφαγα τα δαρυγονα μου, αλλα ειχα κουραστει, πονουσε κι η μεση μου, και αλλες δικαιολογιες. μπηκα στο μετρο και λακισα. ελεγα δε θα ξανακατεβω, δεν εχει νοημα και αλλα τετοια πολλα. πηγα σε ενα καφενειο να δω την ΑΕΚ. μπλανκο και 1-0! ημιχρονο. τα επεισοδια στη τηλεοραση του καφενειου. μια παρεα καφενοβιων διπλα μου ειχε αγριεψει. κοιτα τα μαλακισμενα που τα σπανε. αν ημουν ο καραμανλης θα κατεβαζα τα ΛΟΚ να τα γαμησουν ολα, τα αρχιδια! ελα μωρε, τι να κανει ο καραμανλης, αφου οι δημοσιογραφοι τους υποστηριζουν τους αλητες! γυριζω τους κοιταζω και λεω " και εγω τους υποστηριζω" τουμπεκιαστηκαν. εκανα ενα τσιγαρο, πληρωσα τον καφε μου και εφυγα. πισω μου μουρμουρητα, κι ενας μπαρμπας (δυνατα)" εν ψυχρω το'φαγαν το παιδακι, ρε μαλακες, ΕΝ ΨΥΧΡΩ!"